Soms droom ik dat - M. Vasalis

Gepubliceerd op 17 februari 2021 om 10:00

Titel:              Soms droom ik dat

Auteur:          M. Vasalis                             

Uitgeverij:      Rainbow  

ISBN:             9789041741134

Verschenen:   oktober 2020

Sterren:          ⭐⭐⭐

‘Soms droom ik dat’ mocht ik lezen voor Uitgeverij Rainbow. Al eerder las ik poëzie, maar nog nooit een hele bundel. ‘Soms droom ik dat’ was de eerste bundel die ik helemaal las.

Over het boek:

Een keuze maken uit het kleine oeuvre van Vasalis is geen eenvoudige opgave, want elk gedicht van haar hand is prachtig. Deze bundel is bedoeld om kennis te maken met haar werk, om altijd bij je te dragen en voor te lezen aan wie het maar horen wil.

 

Soms droom ik dat: wanneer ik bang

ben voor de nimmer bange meeuwen

die vrij zijn, maar nooit blij

en die niet zingen, maar òf zwijgen

òf schreeuwen.

 

fragment uit: ‘Zachter’

Over M. Vasalis

M. Vasalis is het pseudoniem van Margaretha Droogleever Frotuyn-Leenmans. Ze was een Nederlands dichteres, en ook psychiater. Ze werd geboren op 13 februari 1909 in Den Haag, een overleed op 16 oktober 1998 in Roden.

Margaretha probeerde te publiceren zonder dat duidelijk zou worden dat de gedichten door een vrouw waren geschreven. Haar gedichten werden vaak gekenmerkt door het geven van menselijke eigenschappen aan levenloze objecten en niet menselijke wezens. Haar werk is veelvoudig bekroond door verschillende prijzen. Ze kreeg onder meer de Constatijn Huygensprijs in 1974 en de P.C. Hooft-prijs in 1982.

Mijn ervaring

Dit was de eerste keer dat ik gedichten van M. Vasalis las. Het eerste deel van de bundel sprak me minder aan. Het gedeelte vanaf het in 2002 gepubliceerde ‘De oude kustlijn’, heeft me wel echt weten te raken. Een van mijn favoriete gedichten is ‘’Zachter’’, ‘Soms droom ik dat’ komt uit dit gedicht, en ook op de achterkant staat een fragment uit dit stuk.

M. Vasalis gebruikt in ‘De oude kustlijn’ geen al te ingewikkelde woorden, de gedichten zijn vrij gemakkelijk te lezen. Ook viel het me op dat ze gebruik maakt van rijm, maar niet aan één schema vasthoud. De metaforen die M. Vasalis gebruikt, zijn redelijk herkenbaar, en ook de reden dat ik me erg verbonden voelde met deze stukken.

‘De oude kustlijn’ is gepubliceerd in 2002, een paar jaar na haar dood. Op haar verzoek is deze bundel uitgegeven en haar commentaar is hierbij gezet. In de bundel staan ook gedichten die gingen over, waarschijnlijk haar eigen naderende dood. Vooral het laatste stuk: ‘’Sub finem’’ wat ongeveer iets betekend als: tegen het einde, voelt ook echt als een einde. De bundel eindigt dan ook met de woorden: Het werd, het was, het is gedaan. Wat mij betreft had deze bundel niet krachtiger kunnen afsluiten dan met dit gedicht.

‘Wat mij betreft had deze bundel niet krachtiger kunnen afsluiten dan met dit gedicht.’ - ⭐⭐⭐

Dit boek heb ik gekregen als recensie-exemplaar van Uitgeverij Rainbow. 

Heel erg bedankt Rainbow voor het recensie-exemplaar. 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.

Maak een Gratis Website met JouwWeb